CVRVIS POSSIBILIBVS. 41 



fummis femper fieri poteft ,' vt iilicubi ad axem applice- 

 tur ordinata , quae parametro fit aequalis. Cupido itaque 

 animum incedit meum fciendi , an curuae hae etiam fu- 

 periores habeant focum verum et phyficum ^ an vero fo- 

 lum aliquem geometricum , ex proprietate parametri con- 

 ceptum et ficflum , qui caetera frigidus fit Quod vt ob« 

 tinerem , conuenientiirimum effe duxi inueftigare a prio- 

 ri per rnethodum tangentium inuerfim omnes curuas 

 poffibilcs , quae focum teneant phyficum ; adduda fic ad 

 geometriam phyfica , quae angnlum incidentiae angulo re- 

 flexionis efle vbiuis aequalem experimentis et rationibus 

 docet et confirmat. 



§. 4. Sit igitur problema hoc : aflumtis in reda pun- xab. il 

 dis duobus F et / fixis , inuenire curuam M D , quae fig- 4» 

 radios omnes , ex vno pundlo F illapfos , fub aequali an- 

 gulo reficdat in alterum pundum fixum et immutabile 

 /. Ducantur ergo tangens MT , et (^miapplicata or- 

 thogonalis M P pundi M , diftantiaque pundtorum dato- 

 rum F/ bifecetur in C; quibus fidis fint CF~C/rz:w , 

 CP — A^ PM— j', fubtangens PTi^S , tangens MT= 

 t, atque erunt /P — a"— w , FP— .r-|-w, FT— jt:-}- 

 w-hS; tum vero ex theoremate pythagorico MF 

 — Vlx^-^-^mx-^m^-i-j^) — ^, et M/— VCa;*— 



2 »/ A: -f- W2 * -f- >** ) ~ M. 



§5. lam vero ex trigonometricis erit , pofito finu 

 toto n: I , T M P finus J- , cofinus f ; P M / finus ^^ > 



cofinus^, vnde, ex noto theoremate fummae angulo 

 rum cruitur finus fummae praecedentium angulorum , 

 hoc eft , finus anguli TM/, vel finus anguli reflexionis, 

 Tom. II. Nou. Comment. F =3 



