g8 Letteratura 



missus, ereditarli suae fiJei utraraque gentem leni po^ 

 tius suavique benevolentiae moderamine, quam gra- 

 vi supercilio, vel aspera quavis durioris imperii seve- 

 ritate, continuit. Faciles bine vel privatorutn quorum* 

 que ad eum aditus, liberae de aliorum iniuriis quae- 

 rimoniae, tamque illius erga omnes crebra pergrataque 

 humanitatis indicia, ut qui loco, munere, dignila- 

 te cunclis excelleret, facilitale par infimis videretur. 

 Omnium itaque quotquot suberant, si tamen subes- 

 se ii dicebantur, qui in eius viri cUentelam magis, 

 quam dltionera polestatemque concesserant, omnium, 

 inquam, una mens, vox una et plausus, optimum be- 

 nemerentissimum in tanti curatione muneris praesu-^ 

 lem, vitae morumque exemplar magis, quam aut cen- 

 sorem aut vindicem esse datum. Is etenim nullis 

 prorsus, quae sui essent officii parlibus, deesse visus, 

 publicis iuxta privatisque rationibus expediendis, tu- 

 tandis iuribus , motibus ac dissidiis pacatis animis 

 componendis aderat sedulo instanter providenlissime, 

 Ac re sane vera si tam immani eademque hor- 

 rìfica diebus illia furente, mox vero cladibus, excidiis, 

 vaslationibus depopulante procella reipublicae salus, 

 civium commoda , religionis sacra , populorum iu- 

 ra, quidquid est optimum, quidquid verendum san^ 

 ctumque defendi ope alicuius posset,illius certe, audeo 

 dicere, illius animo, virtute, dexlera quoque sarclum 

 omnino tectumque fuisset. Ast misero ineluctabili ita- 

 licae per id temporis conversionis fato, gallorum co- 

 piis semel iterumque bostili gladio irrumpentibus , 

 fuga protinus se se proripere coactus est. Haud ille 

 tamen ira victorisj debacchantium impetu, asperrima- 

 que insectatione deterritus, fortem se penitus tena- 

 ceraque , ut qui maxime , propositi virum ostendit, 



