Laudatio card. Iustinianii gg 



Atque eadem prorsus mentis conslantia, virtulis in- 

 tegritas, et quali nescia invidi animi forlitudo, eo 

 praestantior ac spectabllior, auditores, clarescit, quo 

 impudentius vir honestissimus, pravorum odio vexa- 

 tur iniuriis, eximitur opibus, captivus etiam perduel- 

 lium diritate servatur. Sed horret, liorret hic animus 

 vehementer exitiosa, infanda heu nimis illa tempora 

 meminisse, cum hostiura rabies Urbem praeprimis , 

 vectigalesque regiones, atque inibi imperii celsitudi- 

 nem ac sacerdotii maiestatera , optimatum gloriam, 

 et proborum quorumque virlutem despexil, protrivit, 

 pessumque dedit! Inter baec tamen, aucto licet ma- 

 lorum in dies ingruenlium metu, nequicquam obrutus 

 Xie miser esset, aut vitam ageret fiorente adbuc in- 

 venta penitus insuavem, flagrans ut erat lacobus sa- 

 pienliae amore, ac discendi studio mire oblectatus, ab- 

 dere se tolum in litteris, in iisdemque otiura, solamen, 

 perfugium,tamquam ab saevo turbulenlissimae iactalio- 

 nis impetu, in portu securitalis quaerere opportunis- 

 simum habuit, Procul bine ergo, ut ab vesano stre- 

 pentis vulgi rumore , ab difficilium curarum mole- 

 stiis, ac rei potissimum gerendae publicae salebrosis 

 impeditissimis ea tempestate negotiis, vel apud suos 

 libenter domi lalere, vel per Italiam transque alpes 

 vario suscepto itinere dlssitas lustrare terras, rerum 

 id temporis, hominum et scientiarum notitia ut di- 

 tesceret plurima, cupidissime gestiit, strenue adlabo- 

 ravit. Non bis lamen expleta munia, vel parta demura 

 principia optimi recte factis gloria splendidior ef- 

 fulsit. 



Vix naraque externi imperii, rectius dixerim di- 

 rae tyrannidis , nonnisì Numinis dextera confracto 

 iugo , aeternae urbis moenia ingenti omnium grata- 



