Laudatio card. Iustinianii lor 



sancllora in auguslisslmae religionis obsequium ISu- 

 mine evocante Iransvectus, sacerdos primum, dehinc 

 Tyri arcliiepiscopus consecratur , hispanicara paulo 

 post decreto pontificis legationem obllurus. 



Al vero , quaenam hic protinus rerum facies ! 

 quae temporum atque hominura indoles ! quaeque 

 illic miserrime periclitantis Cbristi ecclesiae dira ca- 

 lamitas ! Vidit, vidit haec statim, indoluit, nihilque 

 penitus, quod grave adeo discrimen posset avertere, 

 abnuit unquam praetermisilve legum et publicae 

 tranquillitalis assertor, strenuus idemque impavidus, 

 vel orbe illabente, sacrorum vindex. Adstans idcirco 

 regali solio quam fidissime, prò aris maxime, ne quid, 

 probri ne quid iniuriae aut detrimenti religio ca- 

 perei, pervigil, sedulus, invictissimus modis omnibus 

 praecavebat . Nec si minarum aut perduellium mo- 

 lilionurn terror constanlem hominis virtutem minuit 

 «Ilo pacto; frangere ipsam, aut nisu quolibet labe- 

 factare furentes irae, erumpentes motus, despumantes 

 clvilium turbarum fluclus , nec illi demum feroces 

 adeo armorum impetus valuere. Contra omnino dum 

 saevam adeo indignissimaraque fortunam subire cogi- 

 lur, dum tecbnis, ludibrlis, contumeliis, vexatioijibus, 

 carcere ipso nequissime plectitur, perslare immotum, 

 fidei galea, veritatis clypeo, ac verbi gladio, triplici 

 velut aere circumdatum ; nec unquam perfido ini- 

 piorum astu devictum, nec delirantium impotenti fu- 

 rore exagitatum, eo inclarescere mirabilius, quo ve- 

 hementius, quo crudelius, ab immanissima coniura- 

 torutn rabie persequeretur. Testis interea probitatis, 

 teslis iuslitiae, innoceutiae, fortitudinis,praesertimque 

 religionis, non una malritensis civitas, sed tota un- 

 dique Hispania, qua procul exulans pellebatur; sed 



