Laudati© card. Iustinianii io5 



si perbelle hoc mihi ex voto accidisse laelarer, ob- 

 euadum tarnen censerem, quod ea scilicet laude ma- 

 xima efferenda, pluribus abbine annis in tanta Ur- 

 bis celebritale , in omnium conspectu ac luce sint 

 posila; nec fas interea rudi atque indiserto, ut probe 

 teneo laudatori, vestrum bic bono animo ac palienlia 

 intemperanler abuti. 



Quod ergo volupe ac periucundum in confertis- 

 sima pulcberrimarura virtù tum segete exspatlari di- 

 centi foret , babeant suo quique iure, babeant boc 

 sibi, quos ego semper colui et feci maxime erudito- 

 rum bominum coetus praeclarissimi, sive qui litteris 

 et bonis artibus, sive qui omnigenis iisdemque gra- 

 vioribus quibusque doctrinis cum alacri ingenio, loto 

 ilem mentis ardore se dedunt. Ab iis namque Iacobi 

 Judum nomine et patrocinio coboneslalis , ubertim 

 pereleganter quampluriraa efferri decet, de ampia ni- 

 rais tum veterum tum recentlorum idiomalum peri- 

 tia in eo, qui bebraici, graeci, arabicique sermonis 

 apprime gnarus, reliquas fere omnes cultioris Euro- 

 pae linguas callebat, adeo ut iis propera expeditis- 

 sima cum exleris oratioue uteretur. Sed et hoc pan- 

 dent , oplimarum earumdem artium, tum illuslrium 

 recondilioris antiquitatis monumentorum, queis po- 

 tissimum Roma floret, studiosiorem fuisse nerainem 

 eo ipso qui nedum auspex, verum etiam compos, eru- 

 ditionis utriusque locupletissimus haberetur. Haec illi. 

 At nostra , quod primum refert, satis ne quisquam 

 complecli animo, aut promere vel ornatissimis verbis 

 queat comis adeo munificique in nos patroni eximiatn 

 benevolentiam, singulare studium, opemque seu prae- 

 miorum seu laudis ciendis ingeniis adiutrlcem, qua 

 sapientes viros aichìgymnasii huìus insigne decus , 



