Sonetti del Petrarca tradotti Big 



me ha collocate alcune noterelle per chiarire i passi 

 più oscuri o incerti delle epistole e delle egloghe. An- 

 che di questa versione daremo un breve saggio , e 

 prenderemo appunto il principio della lettera indi- 

 rizzata a Jacopo di Colonna vescovo di Lombez. 

 Eccone per maggiore intelligenza il testo. 



Quid faciam, quae vita mihi, rerumque mearum 

 Quis status est, audire petis; nec vera sileho, 

 Nec tibi ficta loquor; mihi nam loquor. Absit inanis 

 Gloria; nil cupio; contenta est vita paratis. 

 Hoc primum : placitis mecum concordai egestas 

 Aurea foederibus, non sordida nec gravis liospes; 

 Si libet, exigui fines mihi servet agelli, 

 Angustamque domum, et dulces fortuna libellos. 

 Caetera secum habeat; vel, si libet, omnia nullo 

 Auferat bine strepitu; sua sunt. Non rura requiro, 

 Divitiasque patris, pondus grave celsa petenti, 

 Vinclaque dura animi, et cunctorum alimenta malorum: 

 Cyrrhaeas non tangat ope.s, neu nostra lacessat 

 Olia, sollicito non ambitiosa paratu. 

 Nil usquam invideo, nuUum ferventius odi, 

 Nullum despicio, nisi me; licet hactenus idem 

 Despicerem cunctos, et me super astra levarem. 



Sic res humanae volvuntur; plurima quid sira 

 Jam documenta habeo; nisi me mea somnia fallunt. 

 Nam mihi quid conferì musarum in fonte parumper 

 Lenivisse sitim, si me sitis altera maior 

 Urit, et aeternum subter praecordia saevit ? 

 Quidve Helicone iuvat recubantera saepe profondo 

 Erainus insanos volgi risisse labores, 

 Si labor alter habet, cui merces nulla quiesve ? 



