vere , quiitn alferi , Mque in- ratione conftanti aib; 

 qua quidem noua conditione lieri non potuit , quiii 

 argumentum euaderet longe intricatius. Primnm 

 itaque ex coml>inationum „theoria Jll. Audtor proba- 

 bilitatis quaefitae valorem ita definiri inucnit , Yt 

 ad formulam modo allegjJtam infuper acceJeret {a<fh}f 



m 2 N 



( ±.) {^-^) , qui quafi indicem confiituit dif?eren- 



tiae inter probabilitates pro vno eodemque cafu in 



Ttraque hypothefi computata&. Ante onnnra igrtur 



cardo rei in ea Yerfabatur , vt ex fnfficienti obfer- 



Tationum numero valor rationis ^ determinaretur f 



quae quidem proportio eo innatefcit exad'ius , qii-o 



plures conferuntur obferuationes et quo traior efi in 



lingulis fumma partuum ^ cum vero diuerfimodae 



dedU(ftiones ex illis obfcruaiionibus formari queant; 



III Audlor eum m.odum , quo ftatuitur efle a ad ^, 



vti fumma puerorum natorum ad fummam filiai« 



lum natarum , ceteris^ centuit praeferendunnL Qiio 



igitur conftituto , ex tabulis Londinenfibus conclu- 



ditur ^ zr r, 055; hocque valore 111. Audor tanqunm 



verifmiillimo vtitur , omnesque quae in illa liypo- 



thefi de propofito probJemate quaeiHones formari 



poffunt, refoliiit et canckxfiones ex ipfa theoria de- 



dudas cum obferuationibus comparat ; vbi quoque 



tanta cernitur naturae in ipfis fnis variatlonibus rc- 



gularitas et tantus tbcoriae cum obferuatiouibus con- 



fenfus , vt IIL Audor aliquot tabulas , confenrum 



turbaturas , pro crroneis declarare tuto potuerit er- 



roresque fado examiae adu deprehender.it» Neqae 



tameix 



