«•> 



¥.i> ( o ) J?€<- ^^ 



Solis longitudines locorum definienOi , vna cun\ 

 cinsdem applicatione ad obferuationeb , quae variis 

 in locis fuper Eclipfi Solis A. i7<^9 inltitutae fuerunt. 

 Quuoi enim Ci. huius diCTertationis Audor , dum 

 harum obferuationum con\putum inire fibi pro- 

 poiuiflTet, atque eum in finem Methodum fic dclam 

 Nona^efimi adhibere conftituiflet ; eam infii^nibus de- 

 feclibus laborare et ad cakuium ineundum opcr(fiiri- 

 mam eflfe inuenifTet , de eo cogitare coepit , qua 

 ratione haec Methodus ita emendari pofTet , vt noa 

 folum cxadior effet^ fed etiam pro calculo nflituendd 

 ficilior. Enim vero quum principale vitium , quo 

 vulgaris Methodus Nonagefimi afficitur, in ipfis formu- 

 lis pro Parallaxibus tam Latitudinis quam Longitudinis 

 lateat, quippe quae formulae has parallaxes non niti per 

 approximationes fuppeditant, et infuper dum figurae^i 

 Telhiris Sphaeroidicae ratio habendaeft, corrediones 

 quasdam requirunt ^ in eo praecipue elaborandum 

 fuit , \t pro his parallaxibus formulae fimphces et 

 concinnae traderentur. Hunc in finem Gl. Audlor 

 conduccre exiflimauit , fi diftantiae afirortim non 

 quidem a zenith apparenti , quemadmodum com- 

 muniter fit computentur , fed ab alio quodam coeU 

 pundo fixo , illud lcilicet , quod cum Ilco obfer- 

 vationis ipfoque tcUuris centro in diredlum iacet , 

 quod pundum zenith verum appeilarc Ijc^uerir: De- 

 inde quemadmodum in Methodo vulgari NonagefiTrur 

 pundum Nonagefimi in Ecliptica definitur , qua- 

 drante circuli per Polum ecHpticae et 2:enith apparens 

 tranfeunte , ita in nooa hac IMethodo , quadrans per 



g 2 Polum 



