AD S\XC. RER. CONTING. APPLICATA. 13 



iifriirDG absqiie demonflmtione ^ <^tiia tiinc res per fe 

 claxa eii , laciendum eOe m — N. At cum ijiajequii- 

 iitas fuppponitur in.ter ^et^, quaeftio pnielens aliara 

 induit faciem. Recurremiis ad formulam in fine 

 paragraphi fccundi expofitam , quae pro quouis nu- 

 irncro m probabilitatcm fuam cxp rimit , nempe 



.!iN.(2N-i).(2.N-2l(2N-3)-... (2N-J!?/4-i) c"» .2 b f 

 — ■ iox(7) x( ;)- 



In ifla formula valor quidem fa^floris inde- 

 Enki decrefcere incipit itatim ac numerus ?« poni- 

 lur ^ N^ verum eniin vero alter fidlor variabilis 

 .(^y^ cum continue crefcere pergat , apparet locum 

 fiflTe poffe , vbi produdum ex ambobus fadoribus fit 

 maximutn ; hinc aliqua velnti excentricitas. Locum 

 vero ipfura maximae probabiiitaris ex eo defiiiire 

 ii:ebit ^ quod pro duobus indicihus proximis m et 

 m+i eadem efle debeat probabiHtas. Pofito :autera 



sN.(2N- i). (2N--2) . (2N-;^+i) ^ 



j. J2... 3,. .... .... m 



probabilitas pro indice mizS^ir) x( — v) paritcrqfie 



. ,. ^ . , .,. 2 N — t!f 



?pro mdice m ^ j. oritur nrQbabilitafi izz 



a '"-^^ h ^^ 

 5xSx,(-) ■'^^~~Try\' FiicSa agitUT aequatioae inter 



iambas prdbabiliiates ^ jrepcritur ''^ "" ^ x |. — -1 fiue 

 mzz. ^ ^ V^ ~ ? quia yero ^erminus ^Na veiuti in- 

 compiixiibilitej: maior /ell qiiam h ^ potexit fimj>l;ci- 



13 a ^^ 



