SeS PfiQRLEMA ALGECRAICVM. 



xz)Oicc Iiiiecque im ftigatio ©mnioo iiRgukres xalcuU 

 cuoliu ones poQukt ^ tamen ratio in ^o fua hsud 

 diiicuicer deprehenditur , quod bis inte^ easdem 

 quantitates cogiioaiints f et z tran^formatio fit in- 

 dituta. Scilicet iu fecunda quantitates y, ^Mn y, s" 

 ope angu.li 7) et in quarta quantitates rCOgrKDmines 

 Y et Z ope anguli A in Y' et Z' iunt tranbformatae. 

 Q^Liae duac tranhformationes ii immediate fe eixcipereot 

 ponendo lexempli gruia 



primuoi yr^^^cof.-^^ + sfin.^; z'zzy(\n.^--zcoi' ^ 

 tum vero y^':^:^ Qo[.yi-\-z' £in,y\j z"-y^a»yi-z'coLyi 

 con lu a 61 i m pr od i ret *. 



y z=:/ cof {l,^y\) + z fin. (Z — ^) ct 

 «"--j' fm. ( ^ — 'vi ^+ sjcof. ( <^ — -v)) 



ficque duplex illa transformatio xnanifefto vtiicae opc 

 anguli ^ — 71 fadae aequiualeret. Quod etiam euenire 

 cft intelligendum , etiamfi huiusmodi binae trans- 

 formationes inter quantitates cognomines non imme- 

 ^iiace fe excipiant. 



XIX. Hinc cum quaelibet transformatio intcr 

 dnas tantum quantitatcs variabiles inftiiuatur , hanc 

 regulam ftabiliri conuenit , vt hac tranbformationes 

 (emper inter binas variabiles diuerfi nominis fufcipian- 

 tur ^ quo pado numerus transformationum ita de- 

 terminatur , vt plures fbrent inutiles. Ita cum in 

 noftro problemate tres habeantur quantitates variainle* 

 litteris x ^ y ^ z indicatae , plures quam tres trans- 

 ibrmationes locum habere nequeunt ^ dum voa inter 



X et 



