304 D E M O T V 



A a vrgetur , celeritas quantiimuis magna oriri pofle 



fit inuenta ; atque hoc imprimis videbitur abfur- 



dum , quod 'n\ cafu tertio a vi finita L tempore 



finito aquae celeritas adeo infinita imprimi polTit. 



Haec auteni abfurditas (latim euanefcet, fi modo hy- 



pothefin , cui totum probiema innititur , attcntius 



perpendamus ^ affiimimus enim dura aqua per fedio- 



nem Aa propellitur , continuo aliunde nouam 



aquae copiam eadem celeritate eo infiuere , neque 



hic curamus , vnde haec aqua aducniat , et a qua- 



nam vi ipfi hic motus inducatur ; longe diuerfa fci- 



licet haec vis.i efl: a \i L quae nihil aHud agit , 



nifi vt aquam iam illa celeritate intrulam \lterius 



per tubum propcllat. Dumergo hnec vis L valeat 



aquae per A a ini^refHie motum accelcrare celeritas 



effluxus increfcet , ideoque per hypothefin aqua no- 



va etiam continuo maiori celeritate ab illa vi pere- 



grina ingeri afTumitur, Quando igitUr calculus 



dflendit , celeritatcm mox fieri adeo infinitam , hic 



cfFecflus minime vi noftrae finitae L, aquam per tu- 



bum propcllenti , fed manifcfto vi illi peregrinae , 



quae hoc cafu vtique fit infinita tribui debet ^ quip- 



pe quae aquam nouam ccleritate infinita in tubum 



compellit. Atque cidem caufie efl etiam illud pa- 



radoxon adfcribendum quod celeritas ef^uxus ipfa in 



problemate non determinetur ,* quo celerius enim et 



copiofius aqua noua a vi illa peregrina , quaecunque 



ea fit, fubminiflratur, eo celerius etiam eadem pres- 



fio L in k a eam per tubum propeikrc valcbit ; 



quoniam igitur illius vi$ peregrinae nulla ratio in 



nofiro 



