!^6^ DEMOTVMIXTO 



§. 3. Alio nunc vtar principio metaphyfico 

 amplioris vfus etft parum diuerfo. Si maflli omnium 

 particularum , poftquam in pundlum percuflionis 

 translatae fuerunt , minima fit , confequens eft , vt 

 pro eadem velocitate pundli c integra vis viua a per- 

 cuffione in virgam , antea quiescentem , translata 

 minima fiat ; hoc equidem principium in praefenti 

 quaeftione mihi clarum videtur. Exprimatur velo- 

 citas pundi c per ^r y ficque c y -zz c atque tunc 

 quaeritur, quisnam futurus fit integrae virgae motus ? 



Ponatur iterum virgam , poft primum a per- 

 cuflTione tempufculum , fitum primitiuum a b com- 

 mutafie cum fitu a I?, retentis omnibus denomina- 

 tionibus antea adhlbitis. Erit velocitas in pundlo 

 ozz-c atque vis viua elementi p Rct zz^~ccd^v 

 ergo vis viua integrae virgae erit —f\^ ccd^, et 

 cum ponitur c conftans fequitur iterum ex altero 

 principio , pundum e ita eflb pofitum vt fit quan- 

 titas f-^- minima. 



Gaudet etiam punAum e hac proprietate geo- 

 metrica fi virga fuerit vniformiter grauis vt foli- 

 dum generatum ex rotatione lineae a S circa axem 

 a b inter omnia alia minimum fit. Caeterum ex 

 determinata pofitione pundi e immediate deducitur 

 relatio inter motum progrefliuum communem et 

 motum rotatorium ; pofito enim centro grauitatis in 

 d^ erit motus centri grauitatis ad motum rotatorium 

 pundi c circa centrum grauitatis , vt ^^ ad ^Y 

 — */^ amboque tales deinde permanebunt. 



§. 4. 



