vejllgare 'integrak huius formulae differentiaUs; 

 ? dx 



X{l -\~ 2X^ Cof. 7/ -+- JC"V 



vbi quidem |- fit jun^iio integra, in qua nullae potejliitti 

 altiores occurrant quam cxponentis 2 k, 



Solutio. 



Quia denominator Q alios faiflores fimplices, prae- 

 ter im.aginarios, non admittir, nifi cafu quo j;=i8o% fic 

 eius fador trinomialis in genere i — zx cof, u +• jr x, quo 

 pofito nr o fiet 



Q-^^/^(nn 2/^03+ 2Cof. j/fin. ;tco) 

 -+- cof. zjna -^ 1 cof. ;; cof /: u -f- i , 

 quae forma, quia debet cfle nihilo aequalis, poftulat ha§ 

 duas conditiones: 



I. /In. 2/t 0) -h 2 cof >) fin. y^ w — o et 

 II. cof. 2 ^ oj 4- 2 cof ?/ cof. ^ u -4- I rz o, 

 Cum igitur fit 



fin.2/?:cor 2fin./(;ojcof..tw et cof 2/i a4- 1=2 cof ^ w% 

 prior conditio dat 



a fin. k (0 (cof. k (Si -\- cof vj) — o , 

 ct fecunda condido 



2 cof k w (cof ^ u 4- cof •>]) rz o; 

 vtrique igitur conditioni fatisfit fimul, fi fuerit 



cof ^ u -4- cof 7/ — o , 

 quod quo faciiius fieri pofilt fumamus j/zrTT— 0, vt ha- 

 beatur cof ;t w — cof ^. Omnes autem anguli cum ;/ co- 

 H, 3 munem 



