quac iam facilc ad huiusmodi fcrmam reducitur: 

 cof. y n: cof. z cof e + fin. z fin. e cof. (p, 



ponendo 



«Lv — _ cof. di et - tang. e " cot. (5 fin. a , 

 TaK IV. ex qna aequatione manifcflo liquet curuam iftam quaefi- 

 l"'g' =• tam effe circulum minorem, cuius conftrudio hunc in 

 modum adornatur: Concipiatur circulum maximiim C2 

 produdnm itcrum occurrcre circulo maximo A B O ia 

 pun<fro M, tumque refecetur MO — CB, ct ducatur 

 PO, qui cum arcu MO facit anguhmi POMzzpc-J; 

 iam fi polo P interuallo arcu PO defcribatur circuhis mi- 

 nor OVQ, erit hic circuhis locus iftorum pundorum 

 V, ita fitorum, vt fi ex datis puniflis A , B ad punclum 

 quodpiam V diic.intur arcus circulorum maximorum AV, 

 BV, erit triangulum BVA datae magnitudinis, fumma 

 angulorum cxiltente =zi8o-4-2^. Nam ob 



P O M =z 90 - <5~, erit 



tang.POM-cot.azi:-'-^^, 

 eft vcro 



. tang.POM=='-g^' 

 critqne igitur 



tang. PMzr- tang. e, ct PM=i8o°-e, 



qnare arcus C2P~e, tum vcro fit 



cof. PO = cof OMcof. PM, 

 ideoquc 



cof P O =: - cof a cof e , ob O M Z2 C B =r « , 



hinc obtinemus PO — yj fpontc autem liquct cffc pro 



trian- 



