formari pofle tnangula fphaerica. Scilicet fi bini arcas 

 A B ec 360° — AB inJicentur per i»; ^'', fimiiicerqne bini 

 arcus AV, 3<Jo"-AV per ^, ^' et BV, 360" -BV 

 per a, a', ofto haec trianguia oriwnrur per combinationes 

 diuerfas trium a vel a'^ b vel lf\ V vel 'v'. Quarauis au« 

 tem in Gcometria Elementaii , non confiderari f>Ieanr , 

 niil triangula quae componuntur ex arcubus circulorum 

 maximorum, femicirculo minorum , nullum tamen eft du* 

 bium, quin triangulorum fphaericorum affe(5liones rite ex- 

 plicatae ad reliqua quoque adplicari queant. Pro cafu no- 

 ftri Problematis vbi arcus AB fupponitur, cognitus , qua^ 

 tuor triangula formari poffunt , primum fcilicet quod in 

 Figura indicatur A V B. /a7/«</«;« quod arcubusAB, BV 

 et 360" — AV includitur, tertium quod arcubus A B, AV 

 et 360° — BV includitur et qiiartum deniquc cuius latera 

 funt AB, 360' — AV, 350' — BV. Quod fecundum et 

 tertium atcinet , facile liquct, eorum areas complementa 

 conftituere trianguli AVB ad femiflim fuperficiei fphae- 

 rae. Pro quarto vero obferuare conuenit, arcus A V, BV 

 antequam ad A, B peruenerint, fe in V interfecare , vbi ^ t r»^ 

 igitur area trianguli ccnferi debet acqualis differentiae in- fig. 3/ 

 ter fegmentum fphaericum V U V T V et triangulum 

 AV'B = AAVB Fig. 2. Deinde vero fi loco bafis A B 

 adhibeatur eius complementum ad quatuor redos , alia 

 quatuor oricntur trianguia , ad quae Problema noftrum 

 quoque adplicari poieft. 



§. 12. Ponamus circulum maximum C2M de- 



fignare Meridianum cuiusdam loci et CBM horizontem, 



in quo G fit pujiftum Meridiei et M Septentrionis, iam fi 



Q 3 f o- 



