feddet. Hoc igltur rr.odo omnes curilae quas qnaenimis 

 fn hoc tantiim a fe inuicem dlfcrcpabunt, quod ,in punc- 

 to C diuerfimode ad axem C A inclinentur. 



Tab, II. ^" ^- Ipfam nunc quaeftioncm propius aggredien- 



Fig. 4. tes cbnlldercmus curuam C M, a:xi AC occurrentem in 

 pun«fto C, vbi tangatur a reda C G ad axem indinata 

 f-ub angulo A C G — a. Sit Y pundum in hac curua , 

 per qnod fi ducatur rec^a CYT, redae E F occurrcns 

 ih T, debet effe arcus C Y interuallo GT aequalis, ita 

 vt , pofito hoc arcu G Y — f , ob 



A G — tang. a , fit A T — tang. a -H j. 

 lam ex pnnflo Y demittatur pcrpendiculum YX, vocea- 

 tilrque coordinatae 



CX=:x et X Y:r:j, erit 



CX:XYzi:CA:AT, hoc eft 



^:^— I :(tang. a-f- s) 

 vnde prodit haec aequatio: 



y — X tang. a-^ s Xy 

 quae iam conditionem Probleftiatis compleiflitur. 



§. 7. Ducatur nunc rec^a Y V, curuam tangens 

 in punc^to Y, voceturque anguiiis A VY — (J). Tum ve- 

 ro confideretur punclum curuae proximum y, ex quo fi 

 agatur normalis in axem jr, duda lineola Yu axi pa- 

 rallela, erit ciiam angulus uYy — ^P^ ideoque 



y u = dx— dscoKp €t ju — dy — d s fin. (p. 

 His inuentis differcntietur aequatio fupra inuenta 

 j' — .v lang.ct-}- J A*, 



pro-; 



