y — X (tang. a, — s) — — fin. Cp (tang. ot -' ij 

 — cof. (|) (tang. a — j)' , 

 qiiae negariuae erunc quamdiu .f<tang.^; fin aotem fu- 

 erit J := tang. a, erit jf — — fin. (p ct j — o. Vnde pa* 

 tet, curuam cx parte axis inf^riore alcendendo iterum per 

 eum tranfire in puncflo S, exilknte interuallo CS = fm. (J). 

 Dchinc vero cnrua continiio afcendendo ad redam ef 

 acccdet, donec ad diflantiam inlinitara cucn hac i"cda fur- 

 fum produ(fta conueniat. Cum enim, ob 



r:(-1}=: 2, 39^0 y pofito (pir:-. 90* fit 



V — 2 tang. a.ycof. »4-^:^—2, 39^0, 

 dummodo fuerit 



2 tang. a y cof. rt. -f- r : a < 2, 39<50} erit 



^ — »-7^^ = — 00 ^ 

 tum autem erit 



/ cof. 4> =: I V ycoC = o , 

 ideoque .xf — — i etjr — Xf-oQy ita \t abfcifl^ae Cflri 

 refpondeat applicata. infinita, Ramus igitur C S Y N vti- 

 que etiam eft afymptoticus ad re<ftam ef furfum produc- 

 tam couuergens, et figura ifta MCSYN traflum noftrac 

 curuae quaefitae exliibet. Praeterea etiam curua mC s n 

 priori aequalis infra tangentem G g defcripta pariter iii 

 noftra lolutione continetur et Probiematis conditioni fa- 

 tisfacit. 



f. 13. Innenta iam figura noftrae curuae videa- 

 muSr quantum ea infra axem Aa defceiidat, fiue quae» 

 ramus punclum eius Q» vbi applicata negatiua fit maxi- 

 ma, id quod eucnit vbi tangens curtiae QR axi eft pa- 



ralleia , 



