vnde fi 'ex N in C N normalis erigatiir NZ, erit etlam 

 angiilus C Z N — y , ideoque NZ eric tnngens curuac in 

 pun(n:o N, ita vt curua, quae ob C X > C a femper vltra 

 redam e f porrigitur, redlae C N in N normalitcr infirtat. 

 Quoniam autem , vti iam fupra obferuauimus , abfcifTac 

 Cazz—i refpondet applicata infinita -negatiua , omnino 

 neceffe eft, vt curua in pundo N habeat cuspidem, inde- 

 que regrediatur et defcendendo cum recla ^/ deorfum pro- 

 duda tandem conueniat, vnde oritur ramus afymptoticus 

 NK. 



§. 24. Praeterea vero , quia recla A a femper efl; 

 diameter , ad nlteram eius partem dabitur curua fimilis 

 mCnk^ ex cuius cuspide n pariter ramus afymptoticus 

 71 k furfum vergens cuni recfla ef produ(fla in infinito con- 

 fundetur, altero ramo C m ad afymptotam E F accedcn« 

 te. Tum fi ex parte tangentis oppofita curuae fimiies 

 delineentur ixCvk et p.'Cy'>i', figura omnibus numeris 

 erit completa et lolutioni generali accommodata. 



§. 25. En ergo quatuor curuarum fpecies nacli 

 fumus inter fe maxime diuerfas, quae omnes hac proprie- 

 tate gaudent: vt portiones earum inter redlas in punflo C 

 concurrentes contentas aequales fint interuallis ab eodem 

 angulo in redis pofitione datis E F et ef abfcifiis. Quan- 

 tumuis autcm hae quatuor fpecies noftrae curuae ratione 

 figurae a fe inuicem discrepant, maxime tamen inter fc 

 cohaerent et cum principio continuitatis pulcherrime con- 

 Ciliari pofTunt. Nam fi verbi gratia in hac quarta fpecie 

 ftatuatur angukis <$i re(flus, ideoqne yzrpo", erit 



A^ia A^ad. Imp, Sc. Tom. V.V.h T C N 



