tifHfnum definiri debet, ex calcnlo elidamus, ponendo 

 X—fu\ tiiin enim habebinius hanc aequationem; 



II d d y ,dy — _ y 



Vnde coucludimus, apph'catam y ccrtae cuipiam func^ioni 

 ipfius u aequalem fore, quam fundionem hoc charadcre 

 indicemus: 11 :«, ita vt f]tj-ll:u; tum vero etiam ia^ 

 tisfaciet y — G. 11:«, >bi conftans G etiam tempus r, 

 quippe quod in hoc calculo vt conftans e(l fpetf^atum, vt- 

 cunque inuohicre poteft; at loco u valore j- reftituto 

 erit j — G .U. ~, 



f. i. Hoc igitur modo geminos valores pro y 

 fumus adcpti, quos inter fe aequales efle oportet,- primo 

 fcilicet ell ;/- Ffin. (<^+ / V '^), deindc etiam j' z: G. 11 : -2, 

 qui valorcs vt inter fe aequales reddantur, quoniam F 

 compleditur fundionem quamcunque ipfius jr, at G func- 

 tionem quamcnnque ipfun t, euidens eiT:, ftatui debcre 



F — n:-i et Gzzfin,{<;^tyj) 

 vbi pro ^ vera quantitas conftans accipi debet. Hoc fgi- 

 tur modo dedudi fumus ad fcquentem folutionem noltri 

 problematis particularem , quae eft 



j - n : (f . fin. (2; + t Vy)), fiue etiam 

 y~^.U:f-.fin.i^-]-tyf), 



vbi S( denotat quantitatem conftantem quamcunque; atquC 

 ifte valor ipfius j aequationi noftrae difFereniio- difTeren- 

 tiali : 



AHa Acad. Imp. Se. Tom. F. 1. 1. X fem- 



