reliquis antem Valoribiis plns nobis iion conftat, qnam 



eos continuo fore minoresj neqne etiam alia via ad eos 



valores numeri n cognofcendos , nifi vt tentando, vti li- 

 cet, quibiis fumma iftius feriei inlinirae : 



ad nihilum redigatur, quod quidem binis cafibus inuentis 

 euenire iara nouimus , fciJicet 



«—1,4-4-5795 et ;z — 7, <J<?5S. 

 Praeterea vero facto calculo conclufus eft tertius valor 

 n — I 8, <J3 i vnde fit y — o, 053 et /" — o, 053. a. Pro 

 reliquis autcm numero n adhuc multo maiores valnres 

 tribui oportebit,' vnde continuo plures terminos huius k- 

 riei computare ncceile' erit, antequam eius fummam pro- 

 pemodum laltem cognofcere licet. 



§. 32. Hoc ipfum argumcntum de ofcillationi- 

 bus minimis funis libere fufpenfi iam o!im cum il- 

 luftr. BernciilUo fufius pertraclaui. Cum autem eo tempore 

 Analyfis, quae circa fundiones duarum pluriumue variabi- 

 lium verfatur, adhuc prorfus eflet incognita, ad quam 

 tamen iftud problema potiflimum eft referendum; metho- 

 dus, qua tum ' fum vfus, non fatis ad naturam huius 

 quaeftionis accommodata videtur, quamobrem non dubita- 

 vi, idam quaellionem hic de nouo retracflare, eiusquc fo- 

 lutioncm ex veris principiis huius quafi nouae Analyfeos 

 deriuare, quo darius appareat, quantum etiamnunc in 

 hoc negotio ob defedum Analyfeos defiddrctur; quando- 

 quidem vix vlla fpes adhuc afTulger, foUuionem huiu.s 

 problematis ad eum perfedionis gradum cuehendi , quo 

 motum ofcillatorium chordarum dednire licuit. 



AUa Ai-ad. Imp. Si:. Toni. V. P. l '- Z D E 



