leuefligatio 



lineae nodorum et inclinationis orbitac 

 ad edipticam. 



§. 30. lam initio obleniar.iirius , fi vires ^, q, r 

 euanefcerenc , tum totam corporis orbiram Titam 'fore iti 

 • eodem plano. Ob aiflionem aiitcm hartim virium fieri 

 poterit, vt orbita non ampiin« repcriatur in eodem plan(^, 

 cuius variatio commodifTime repraefcntaTi folct fam per li- 

 neae nodorum quam inclinationis orbitac ad eclipticam po- 

 fitioliem. Si enim haec duo element.i ad quoduis tempus 

 a/Iignari queant, perfl-dam noti.tidm habemus fuper coii- 

 tinua orbitae variatione. 



§. 31. Cum igitur Plancta vel Comtta nunc in 

 Z reperiatur, et temporis elemento rt"0 per^ruriat elemen- 

 tum fuae orbitae Z 2;, concipiatur plaoum, quodperpunda 

 Z, s et O tranfeat, quandoquidcm corpus intcrea in hoc ^^^- '^* 

 plano mouebitur. Sit igitur reda O N interfedio iflius '^* ** 

 plani cum plano eclipticae A O B, quae recfta vocari foiet 

 linea nodorum, pro cuius praefenti pofitione vocemus an- 

 gulum AONr::.<^; praeterea vero vocetur inclinatio hu- 

 ius plani ad eclipticam — ?; , ct fiatnatur angulus N OZz: v{y, 

 qui vulgo vocari folet argumentum latitudinis; angulws 

 vero elementaris 2 O x: maneat vt hadenns pofuimuij — rt^Cj), 

 ita vt , fi linea nodorum O N quiesccret , vtiquc foret 

 v/ (|) rr <f \{/. Qnatcnuis autem haec linea ipfi mouetur , 

 haec aequalitas 'non a'mip:]iuis locum habet. 



f. 32. DuDatur nunc ex puntfto Y ad lineam no- 

 do!rufli ON perpendiciilum YP, iundaque rcda PZ an- 

 Aaa Acad. Imp. Sc. Toui. V. P. I. R r gulus 



