r 



<J8) 



conuenit, vnde formula fupra" inuenta euadet 



V — ^mi-\- '^ — ^""'^ 



yel etiara 





5 



1 



cx quo maaifeftum eft, omnes numeros primo membro ^rni 

 adiungendos tam pofitiue quam negatiue accipi pofle, ita vt 

 generatim habeamus P — 4 ?« ^ -f- A , vbi A denotat omnes 

 diuifores, fiue formulae ss — m^ fiue formulae m-ss^ qui qui- 

 dem ad 4« fint primi, vnde ex his diuiforibus excluduntur 

 primo omnes numeri pares, deinde etiam ii imparcs, qui cum 

 numero m communem inuoluunt diuiforem. 



§• 3<^* Quodfi multitudo omnium numerorum ad 4» 

 primorum eoque minorum fit zzi^k^ numerus \alorum ipfuis 

 A tantum erit — yt, qui autem ob figna ambigua cenlendus 

 eft ^i ik^ ita vt numerus exchiforum itidem fit -rz. zk. Hoc 

 obferuato, fi a fuerit diuiCor form.ae ;;; — j j, vel ss — m^ 

 tum quoties ^.mi^a fuerit numerus primus, is femper erit 

 diuifor numeri cuiuspiam form.ae propofitae ,• contra autem, fi 

 a. fuerit numerus hinc exchifus, tum certe affirmare hcet, 

 nulhim numerum formae ^rni^a vnquam diuiforem eflc 

 poire formae propofitae. 



§. 31. Ex theoremate autem iJIuftris de la Grange 

 om.nes diuifores formae propofitae contiiicntur in hac formula 

 ge;;erali : fpp±^gP^ — ^iS^ exfiftcnte fhznm — g g^ quas 

 autem formulas eo vsque tantum continuare opus eft, donec 

 2.g fuperet /; femper enim nobis dcnotet / minorem bino- 

 rum fidorum, in quos numierus ;;/ — gg refoluitur. Praete- 

 rea vcro, vt cafu praecedente, alter numerorum f tt h fumi 

 debet impar; vnde iutelligitur, pro quouis cafu multitudinem 



valo- 



