Cafus II. 



5. 16. Praetcrea \ero datur adhiic aliiis cafus, quo 

 calculum euoluere licet, qui locum habet, fi interualium C 

 fuerit quam minimum, fiue centrum grauitatis G valde pa- 

 rum a centro globi C diftet; tum enim loco formulae 

 -^ (kk -^ c c fm. (p") fcribere licebit k 4- ^^ fm. (^' , ita vt 

 habeamus 



d t = -— — 1^ ~ (^ -i- T fin. (])•). 



y ,4 ^ k k — 4g<;ii — co.cpil^ 2k ^ ■> 



lam vt etiam denominator tradabiis reddatur, fumatur ^ it«, 

 vt fit ^^kkizzsgc^ ideoque ^iizr^l^Xf, quae eft celericas 

 angularis globo initio imprefla, tum igitur fiet 



/(^ (^ /: ife — 4^ <r ( I — cof.Cj))) = /(4g c- ( I -f- cof.0)) = cof. 1 Cp /8£ f . 

 Hoc igitur modo habebimus hanc aequationera: 



CQl. i <p 



quae iam ab omni irrationalitate eft liberata. 



dtVsgc= 4^ ( k -}- - fm . <p') , 



§. 17. Ad hanc aequationem commodius tradandam 

 ftatuatur l Cp rr 90° — co, vt fit (J) ::= i 80° — 2 w et 



lin. (J) := fin. 2u = 2 fin. w cof co, 

 hincque nancifcemur hanc formuhun integrandam: 



dtVsgc^ — ^ (k -h =4^ fm. co' cof. oj*), fiuc 



dtYzgc = — ^ — =-i^ a co fm. co* cof co* , 



cuius integrale colligitur: 



Ji/a^frrC — ^/ tang. i co -h '-li cof. co' ; 



vbi ad conftantem determinandam rremiinife necere cft, initio 

 quo rziro, fuif^e etiam Cl)=:o, ideoque wzipo", vnde C=o, 

 ita vt noftra aequatio finahs fit 



