' (i3x) 



I fin. l (^^ 



, quo valorc adhibito crit 



:i)t V n n J 



— ■b(^{k-^\\ fin. 0» -^ „*^ fin. i (|)'), 



neglc(f^o fcilicct termino ^— fiu. ' Cp* fiu. Cp* ob duplicem 

 pariiitatem. 



§. 2 2. Poflquam igitur formulam noftram ita euolui- 

 mus, intcgratio nulla amplius laborat difficultatci quouiam no- 

 \imus cflc 



/9 (p fin.Cl)* =/^ (i — cof. ::(I5) — \(!p-\ fin. 2 Cp, 



fimiiiquc modo 



/a (|) fin. J (!:• =/^ (i — cof. Cp) =r i Cp — • fin. (|), 



obtiuebimus iutcgrando 



2« f ]/g<r=i/:(p -+- ^;^ OCj) — : fin. 2(^5) -H -iL ('(Ji — j fin.Cp) 



=r(b(it-+-'^-+- JL-) — \^fin.2(|)- J!_ fin.(p, 



cx qua aequatiouc pro quouis angulo (J) tempus refpondens f 

 facilc dcfiiiitur. At fi ad quoduis tempus t angulus (|) defi- 

 dcrctur, ca rcducftioix cft vtcndum, qua in thcoria planetarum 

 anomalia vera ex media definiri Colct. Hic igitur patct glo- 

 bum quorciinquc rcuolutioncs intcgras ablbhicrc poffc , quo- 

 niam niiiil impcdit quominus angulus (J) in infinirum aiigca- 

 tur, finuil vcro fcmpcr cum hoc motu iiuKfLUS cfre porcrit 

 motus hori/.ontalis qiiicunqnc vniforn is. Ita f\ tcn.pus defi- 

 deren.us, quo vna reiiolutio intcgra abfbluitur, fiatnatur (^ "^ 

 36o'r^27T, atquc repcrietur /— __:l_ (^h- ^J H-^), at- 



1 R 2 que 



