(382) 



rentla angulornin M;;/r et gmr dabit angiilum "Mmg: quam 

 ob rem ex triangulo M ;;/ g obtinebitur lefeifla M g , quae in 

 noftro cafu addita ad diftantiam centrorum obferuatam dabit 

 diftantiam centrorum veram G M. 



Qiiodfi pro alio momcnto medium tranfitus Mercurii 

 infequente fimiiem in modum computetur diftantia centrorum 

 vera O N, ex dato interuallo inter obferuationes per motum 

 horarium Mercurii in orbita relatiua innotefcet valor lineae 

 M N. In triangulo igitur M O N cognitis omnibus tribus la- 

 teribus, fi quaeratur perpendiculum O D ex O in MN demis- 

 fum, monftrabit illud mirjimam diftantiam centrorum ex centro 

 Telluris Yifim. Computus hic ftci!e per logarithmos expedi- 

 tur. Pofita etenim femifumma laterum trianguli ~ /, OMziizflr, 

 GN~^, MN — ^ erit area trianguli 



MQ^ = ys{s — a){s—b)(is—c) 

 ct cum eadem fit znJOD-MN, habebitur 



GDrr-|->/j(j — fl)(j — b){s~c). 



Inucnta G D innotefcent fegmenta M D et N D , quo- 

 rum quodlibet in tempus conuerfum, et ad momentum obfer- 

 vationis additum vel ab eo fubtradum , pro vt circnrrjftantiae 

 exigunt, dabit tem.pus micdii tranfitus. Caetcrum me non mo- 

 nente apparet, quo maius intcruallum intcr obferuationcs aOTu- 

 mitur, eo exadius quantitatem" lineae G D determinatum iri. 



Pofita iam Diametro Solis :^\\ ^a/\ i qualem praebent 

 Tabulae Ccl. de la Lancle^ ct Diarretro Mercurii 8'''^, " qualis 

 prodit cx menfuris a rre captis pro qualibet obferuatione comi- 

 putaui diftantiam centrorum veram, ac lequentem Tabulam ob- 

 tinui. 



Temp. 



