Zpzidx-pds , Zq-dy-qds ct Zr~dz~Yds, 



formati; \ndc patet iprum clementum 2.Z ad direiflionem 'Zp 

 ita inclinari, vt anguli 2 Zp conniis (it rp , anguli vcro s2 ^ 

 cofinus zz q et anguli zZr codnus -r, vnde etiam ho- 

 rum angulorum finus definire licebit , ita vt hinc nacfluri 

 (imus 



co{'.zZp=.p-f {in.zZp—y (^ I ~pp)~V{qq-{-rr)-y 

 co^.zZq-zzq-^ fin.xsZy— V( I —qq)-y{pp-{-rr)\ 

 co{.zZr—r\ fin.sZr — "/( i — rr)-y (pp + ^y), 



Hac ergo formulac fimul monftrabunt pofitionem tangentis 

 curuae in Z refpeftu tcrnorum axium. Scilicet i(l:i tangens 

 in puniflo Z inchnabitur ad axem O A ans^ulo cuius cof. 

 — pct fin. — V (<7 ^ -t- r r); ad axem OB an;uIo cuius 

 cofinus — ^ et finus zzV {p p -\- r r)\ ad axem OC an- 

 gulo cuiiis cofinus — r et finus - V (j!) p + ^ ^). Sicque 

 iam primo requifito circa pofitionem tangentium curuac 

 rcfpcc^^u axium principalium fatisfecimus , neqne adhuc 

 opus fucrat ad dodlrinam fphaericam confugere. 



§. 5. Concipiatur nunc fphaera circa pundVum Z 

 ^T^- ^ dcfcripta, quod quidcm in figura non apparet, ad cuius fu- 

 perficiem dudi intelligantur terni ladii axibus principah'- 

 bus O A, O B, O C paraileli, qui fupcrficicm fccent in 

 pundis <7, ^, c. Hoc modo, dudis circuHs maximis ab^ 

 a Cy bc (rictur trianguium fphaericum abc^ cuius fin- 

 gula latera erunt quadrantcs et anguh a, ^, c re(fli. 

 Tum Ycro ex ccntro 2 fecundum tangcntem noftrac ciir- 



uae 



Fig. 7. 



