denominator vcro, ob 



u_ __ q d p — i» d ? et — <? d f> - p J T 



induet hanc formam: 



iqdp-pdq) (-r^-n -r^^) = 



\7 r t 1J \r 4 q — q i r pdr — rdp' 



{qdp-pdq){(pdp + qdq)dr-(dp' + dq')r). 

 Cum autem fit 



pdp-\-qdq — — rdr^ 

 erit ille denominator: 



r {q d p — p d q) (d p^ -f- dq* -r- d r*) 



(rd^ — ijd rHprf»" — r d p) 



^. i^. Cum igitiir euoluerimns tam numerato- 

 rem quam denominatorem , inde colligetur radius ofculi 



z H rr 



d s 



V(d f>' -f- a ,j= -I;- d r-j ' 



qui valr)r perfecnie congruit cum eo qui fuperiore methodo 

 erat inucntus. Snpered igitur vt eius quoque pofitionem 

 relpedlu ternorum axium principalium definiamus. Hic 

 autem vidimus eum cadere in normalem z N produdam, 

 fiquidem eius exprefiio fuerit pofitiua. Eft vero fubnor- 

 lis ^ N — ^'~- — P Y, atque fi infupcr ducamus tangen- 



tem z T, erit fubtangens qT — ^^^ — T • ^^ "^^^° P°" 

 fitionem huius tangentis s; T in praecedente diflertatione 

 tam fimpliciter determinauimus, vt angulorum, fub quibus 

 ca ad axes principales OA, OB et OC inclinatur, co- 

 finus fint ptqttr, 



f 15. 



