ef— =JJL 



§. 1$. Cum autem fit «? — i, redla uf expri- 

 mit cofinum anguli fu t , quem radius ofculi cum axe 

 OA conftituit, refta vero fe—ug exprimit cofinum an- 

 gnli gul, quem radius ofculi facit cum axe OB, quocir- 

 ca habebimns: 



cof. incl. rad. ofc. ad axem O A — .;,. , -- /f,, ■ . ^j ,,} 



V(Ji'' -H d.j- -f- dr^)' 



cof. incl, rad. ofc. ad axem O B — —r-^ 



Vtti i>- -I- ai^- -H d r^) 



■) 



cof, incl, rad. ofc. ad axem O C — -; ~ 



Ccterum ifla methodus ideo notatu maxime digna videtur, 

 quod per redu<fliones hic expofitas formulae maxime cnm~ 

 plexae ad fiaipliciirimas , quafi praeter omnem expecta- 

 tionem, reuocantur. 



§. 2.6. Quo omnes iflae rcdudiones facih'us infli- 

 tui queant, fequentes proprietates probe notafTe iuuabit. 

 Cum enim fit 



-^ — rdq — qdr; 

 L—pdr-rdp', 

 k;-qdp-pdq; 

 esiflente vti afTumfimus 



t-x{rdq~qdr) -^y (p dr — rdp) -\-z{qdp —p dq) , 

 ita vt t denotet quantitatera difTerentialem , hinc erit 



I. ^-J-"-l-p{pdr-rdp)-q{rdq-qdr)-dr', 



II. 



