monflrari poteft. Caeterum quamuis hic quatuor acqua- 

 tiones prodeant pro tangentibus angulorum in quadrilatc- 

 ro, tamen illae non fufficere cenfen^ae funt pro determi- 

 nandis lateribus a, B, f, d ex datis angulis A , B, D, C, 

 (Iquidem inter iftos angulos ifta relatio per fe intelligitur 

 fuppofita, vt fit A -i- D ri B -^- C. Et leui quidem ad- 

 hibita attentione patet, fi anguli quadrilateri fupponantur 

 cogniti, inde ipfum quadrilaterum non determinari, id 

 eft infinita aderunt quadrilatera , circulis infcriptibilia in 

 quibus iidem infunt anguh*. 



§. 35. Praeter quadrilatera eius generis ac ABDC, Tajj. IIL 

 vbi inflexiones angulorum in eundem fenfum fiunt, dan- S- ^' 

 tur quoque alia eius generis ABCDA, vbi inflexio- 

 nes angulorum B C D, C D A fiunt in fenfum contrarium 

 illi , fecundum quem anguli A B C, B A D habentur infle- 

 xi. Reftat igitur vt nunc quoque examinemus, quomodo 

 ex datis fingulis lateribus hujusmodi quadrilareri , ' circulus 

 derminari queat, cui hoc quadnlaterum infcribi fe patitur. 

 Heic autem fi arcus A C, BD vt diagonales iftius qua- 

 driiateri confiderentur, erit per Theor. XXI. 



fin. i b fin. \'d rr fin. ^ ^ fin. \ f- fin. \ a fin. \ c , 

 tum vero fequens quoque habebitur 

 Theorema XXIV, quod fit 



fin. J b ^- (^"-^^gfi"- '/^ fin.,^gfin.-;f} (fin. tflfin.^ f~fm.\e{\n.\c) 



fin. ; a fin. 5 ^ — fin. i «• ijn. ^ / 

 cuius demonftratio ita adornatur: 



Concipiantur arcus circulorum maximprum „A C, 

 'fiD produfti vsque dum fibi inuicem. occurrant in K, et 



M a ex 



