A ^'^ -*" -f- B (i - jf)" -^- ' 

 j z=. ^^ — 



2 Jf — I 



Ex hoc integrali completo autem integrale illud particu» 

 lare elicitur fumeado A — x et B n o. 



§. 14, Reuertamur ad aequatlonem infinitam fu« 

 pra inuentam pro valore 



s — . ^""^' — I + \^-^-\ (j^.V-Jf) + [«—'] {xx-x)'' 



2Jlf— I ' * 



-I- [U^»] (.V :»: - a:)^ + [^-^] (;c * - xj 4- etc. 



vbi, fi fumatar jf— o, ingens fe manifeftat Paradoxon," 

 cum hoc cafu fiat o — i. Quin etiam, fi x non eua- 

 ncfcens, fed tantum infinite paruum ftatuatur, idem in- 



commodum locum habet, cum fiat rr: 5 w" — i , 



2 co — I 



ita vt potefias minimi oj quantitati finitae aequetur, quod 

 certe abfurdum eft. Hoc autem Paradoxon penitus dilue- 

 tur, fi confideretur efle x—' "^^^ -4- « » ^ ideoque nuUum 



dari valorem pro f, qui reddat quantitatem x euanefccn- 

 tem : minimus enim valor, qui pro t affumi poteft, efl: 

 t — — \^ quo cafu fit x —.\, Ponto autem / — — :J, fiuc 

 x—\ et »—0, piodit hacc fummatio: 



Quicquid autem fit n femper erit 



1-m^+r-^'i.^-^^'j.^^+r-^i.^-etc.^co, 



quod nihii abfurdi in fe compleditur. 



PHY- 



