fine attritu fieri poterit. Sin autem velimus vt prodeat 

 ?v-|, angulum (p aliquantilhim vltra iS" augeri oportebit. 



§ 72. Quoniam angulus (p non adeo magnus prodiit, 

 Vt eius finus notabiliter ab ipfo arcu difcrepet, ita vt fine 

 fenfibili errore fumi poflit fin.(p — (p et cof. (p — 1 ~ l (p (pi 

 oh s s prae' */ valde exiguum latis exade erit qq='^-'(pi 

 quare cum ? ^ := ^% erit dt'—^^^: ideoque ^tzz^^, 

 vnde integrando elicitur t -IV 2 (p. Hinc fi , vti affumfi- 

 mus fit (p = 0,31316 et 2 (p -zi 0,62852, fequitur fore 

 /r:o, 6p359, id quod egregic conuenit cum motu hiiius 

 trabis fupra definito; vnde patet, elapfo tempore ~ j" fore 

 arjgulum (p propemodiim 18°, neque enim fridio in tem- 

 pore fenfibilem producit mutationem. 



§• 73. Quin etiam in genere pro quouis anguln (p^ 

 per quem trabs' fine attritu procedet, tempus fatis exacTie 

 affignari poterit, quandoquidem ifte arcus (p tam eft par- 

 \us, vt eius poteflates fuperiores negligi queant. Cum 

 enim in generc inuenerimus 



a a — 4 g (s fin. $ — (g -j- 6) cof. 1> -(- C) 

 " ^ — bb -h kk -^ ss ' 



fi conftantem C ita definiamus, vt initio, vbi fucrit (p — O, 

 etiam q=^ euanefcat, tum ob s—f—a^; fin. (J) — Cp 

 et cof. Cp = I — i (p Cj) erit 



q q - 4g(/CD-H^-^)^0)'_ 

 bb-^kk-hss 



Quare fi in numeratore ^a-b)(p(p, in denominatore au- 



V a tem 



