et heic qnidem quantitas conflans adiicietida prorfiis coni- 

 griiere d(bet, cnm illa pro fuperiori aeqiiatione. Vtcun- 

 que antem egregium lioc fit artificiam Analyticum , quo 

 ad aequationes has differentinies perducimur, et cuius vfum 

 adhibuit Ilhiftris i/e la Grange in fua foliitione ; tamea 

 fuperfluum haberi poffet ad ifias integrationes recurrere, 

 iiquidem aequatio integralis (III.) §. $•■> cum ifta 



combiudta totum negotium abfoluit. Nam fi binis infe- 

 grationibus Problcmatis folutio perfici queat, minus con- 

 iieniens iudicari poffet , fi ad nouam integrationera 'recur- 

 rere quis vellet. 



§. 9. Qnum fit: 



^a^^w^^r-CC-y-f- uY - a^') Civ ~ iij - a') \ fiet 



(,a'iv^uy-^a'(^v-uY-a*-(^v-uy{v-^uy), 

 Hinc quum cx aequatione (IV.) §. 6., fit 



.4- 2 «' ^' (A ^- 4 ^- 4) _ «^- «« . 



tum vero ea aequatione (III.) §. 5, 



^'=(A-+-B)(i.H-«)-+-K-:-H-4)((^-")''-«'J 

 ^--rs (('y -H «)' + (-y - ^O' ) + D «i 



drida hac aequatione in (^v ->r uy — a- , confequemur: 

 -l}^%-±^ = ( A ^- B) ( ( V -}- «)^ - fl^- (^ + «) } 



.^ i^ ( ('Z' 4- «)* - fl*} + D a {{v-\-uY-a')-nfa% 



pror- 



