ab acJdie rnjneralibiis, neque ab vlla alfa Materla, prae- 

 terqiiam lerra -netallica decomponi poteft; vnde rede 

 concludi pofTe piuo, ..^^ Salinocriftallinam, fed metalli- 

 cam potiiis formnm, arfenico cca, ^.^nriam et naturalem. 

 Hinc piiritas quoque minerarum arfenicaliuui ..^.. „ „^;_ 

 ftallina figura iuxta recentiores, fed a regulina potius For- 

 ma ell: iudicanda, quemadmodum Clari(rimus quoque Mo«- 

 fiet in difTertatione fua de Arfenico *) , quae praemiu.n 

 ab Academia regia Scientiarum Berolinenfi pro anuo 1773 

 reportauit, putat, qui purum et virgineum Arfenicum 

 natiuum defcribit per fubflantiam ponderofam , duram, 

 fradura granulofa nitida, politura inftar chalybis fplendi* 

 da, quae tamen a contaiflu aeris immutatur et abfcuratur. 

 Nam in ftatu regulino ArTenicum magis fit volatile, quam 

 in Criftallino, fumum. dat longe denfiorem et odorcm 

 penetrantiorem , in textura fua redditur compadius, foli- 

 dius et ponderofius ; ergo omnes eius qualitatcs eflentialcs 

 magis depurantur et exaltantur. 



Vcteres Mineralogi, vt ClarifTimus BromeU Vohersdorf^ 

 VallerJus , Cartheuferus , lufti et alii, propter rationes , quod 

 arfenicum ponderc gaudeat metallico, ct quod cum naturaliter 

 in fuis mineris, tum artificaliter chemicrs cnchcirefibus facile 

 iufcipiat ex calce formam regulinam , et in hoc fplendido fuo 

 ftatu cum omnibus metallis, excepto Wismutho, in fluxu 

 amicabilitcr coeat, ad ordinem femi- metallorum illud re- 

 tulerunt. Nemo fane negare poteft , arfenicum metallicae 

 cffe profapiae, atque binis illis qualitatibus, nempe quod 

 pondere gaudet metallico et ex calce in regulinam redu- 

 citur formam, ac denique quod fub malleo non efl ex- 



tenfilc, 



•^ A Berlui, chez Clirctien Frederic Vofs. i774. 



