ATRTNCmOMOTrSINTERNO PROPEL.&c. iij 



genitam illi ipfi integrali exa(5te fiiturum fitaequale. De- 

 inde quaeratur quantitas motus quae naui , fi libera elTet, 

 ab idu pcnduli imprimeretur , haecque cum illa com- 

 paretur , vt pateat vtrum altera fit maior , an vtraqu« 

 aequalis. Hocque modo tutifllme concludere poterimus, 

 vtrum nauis ab his viribus vllum confecutura fit motum, 

 nec ne ? 



§. 13. Cum igitur in hac inueftigatione multum 

 interfit , vtrum pendulum fit fimplex an compofitum , 

 ponamus primo pendulum effe fimplex , ita vt tota eius 

 maffa in ipfius centro grauitatis M colleda concipi que- 

 at. Defcribat itaque hoc pendnlum in quoUbet afcenfu 

 €t defcenfu integrum quadrantem BMC. Sit longitudo *' 

 penduli AM — ACzr ^, eius pondus ~M : atque de- 

 fcendendo ex B elapfo tempore / iam peruenerit in fitum 

 AM , in quo a reda verticali AC etiamnum diftet an- 

 gulo CAM^iCp : erit celeritas eius in M debita altitu- 

 dini LM — ^cofCp: hincque ipfi celeritas — V^cofCP, 

 qua cum tempusculo dt abfoluat arculum ~— «i/C|) erit 

 dt—~ - ^l^^j; ^. Hanc enim legem conftanter obfemabo , 

 vt celeritates per radices quadratas ex altitudinibus ipfis 

 debitis , et temporis elementa per fpatiola interea percur- 

 fa ad celeritates apphcata exprimam. 



§. 14. Inuenta altitudine celeritati penduli in M 



debita — a cof <P , erit vis centrifuga — ■ '^a ■ zr 2 M 

 cof.cp, quafiium AM tendetur. Deinde cum pendulum 

 a grauitate — M deorfum vrgeatur fecundum diredionem 

 verticalem M P , haec vis fecundum dirediones M Q_ ad 

 A M normalem , et M R refoluta dabit pro diredione 

 MQ_ vim — Mfin. (p , et pro diredlione MR vim M cof. 

 Tom I. P ; 



