23* TENTAMEN THEORUE 



§. 5. Paiticulae aeris duplici modoconcipi pofTunt, ni- 

 mirum vel finguhie ita funt comparatae , vt vi compofitioms 

 alicuius, of ganicaeve ftrudurae partes liias, exquibus conftrudae 

 funt , extendere nitantur , adeoque fingulae in maius et mi- 

 nus Ipacium expandi contrahique poflint j aut ab omni com- 

 politione pliyfica organicaque ftrudura alienae , non foli- 

 tariae , fed in aggregato elafticam virtutem exerceant. 



§. 6. Prius praeter id , quod fimpliciflimo naturae 

 ingenio fit maxime incongruum , etiam pelluciditatem et 

 inconcilTam aeris durabilitatem tollere videtur. In com- 

 pofitis enim et organicis dari debent partes , quae vi 

 caioris , ad excitandum maiorem elaterem , magis ma- 

 gisque exagitentur. Vnde cum aer calore folis rarefcit , 

 fiat necefle eft , vt radii illius quamlibet particulam pe- 

 netrent. Quibus quoniam ex fluido aethereo ambiente 

 (vel fi mauis ex vacuo) in folidas particulas, quae in il- 

 lo fubfident , adeoque fpecifice grauiores funt , infinities 

 iranfeundum erit ; id circo fieri id nequit , nifi in qualibet 

 particula aeris in ingreflli et egreflfu refraftionem patiantur. 

 Et quamuis in particulis eiusmodi refiradio forte fiat in- 

 iinite parua ; a fuperficie tamen atmolphaerae ad tellurem 

 'vsque ipfam in particulis numero infinitis refi-ada lux ita 

 ibret debilitata, vt nos fempiterna in node verfari opor- 

 teret. Id autem fimili exemplo confirmatur : particulae 

 £nim feu moleculae aquae ex atomis eius aggregatae, 

 quae nubes conftituunt , etiamfi leuiter admodum lucem 

 fingulae refringunt , et in fpatio non nimis magno pellu- 

 ciditati aeris non officiunt ; denfius tamen et altius con- 

 geftae piceo, colore coelum obducunt, et lucis meyidianae 

 yfum fere omnem aliquando proliibere folent. $.7. 



