DE MOTV NODORVM LVNAE 



EIVSQVE INCLINATIONIS AD ECLIPTICAM 

 VARIATIONE. 



AVCTORE 



Leonh. huierff. 



§. I, 



Qimnqmm luna inter omnia corpora coeleftia no-Tab. xvi. 

 bis eil proxima , eiusque adeo diftantia a terra 

 ope parallaxeos fatis notabilis quouis tempore fi- 

 ne fenfibili errorc aflignari poteft , quo fubfidio 

 aftronomia ratione folis ac planetarum, imprimis vero ra- 

 tione ftellarum fixarum etiamnunc caret : tamen motus. 

 lunae tantopere eft implicatus , totque perturbationibus 

 obnoxius , vt nullo adhuc modo certis legibus circumfcri- 

 bi , atque ope tabularum exade definiri potuerit. Cura 

 enim quilibet planeta primarius in eodera plano motum 

 funm abfoluat , atque per perimetrum ellipfis fecundum 

 ieges a Keplero obleruatas circa folem circumferatur, ex 

 loco medio ope vnicae aequationis ab exceatricitate or- 

 bitae pendentis , eius locus verus ad quoduis tempus defi- 

 niri poteft. Luna vero ab ifta motus vnifbrmitate ma- 

 xime recedit : prinium enim motiun fuum non in ea- 

 dem planitie perficit , et , fi quouis tempore planam per 

 .centrum terrae dudiim concipiatur, in quo via a luna delcri- 

 pta fit fita , non folum interfedio huius platii cum ecliptica, 

 quae linea nodorum appellari folet , continuo mutatur, atque 

 modo antrorfum modo retrorfum procedit , fed etiam ipfa 



Ccc 2. iftius 



