390 DE MOTV NODORFM LmAE 



imtnediate a Creatore efle donatum, eaque omnia coeli cor- 

 pora ud fe allicere atque attrahere. Cum autem nuUum cor- 

 pus ab alio attmhi pofle agnofcerent , nifi hoc fimui ab 

 illo pari vi attrahatur , fimilem vim attrahendi fingulis 

 planetis et cometis attribuerunt , quia vero non confta- 

 bat , ipfum folem ab iftis planetarum viribus fenfibiliter 

 impelH , inertiam atque adeo materiam , qua fol conftat, 

 multo maximam ftatuerunt , vt effedus a viribus illis or- 

 tus produceretur quam minimus. Hanc opinionem com- 

 probabat quoque ftupenda folis magnitudo , qua omnes 

 planetas longifiime fuperat. Praeterea vero ipfa grauitas, 

 qua omnia corpora ad terram vrgeri fentimus , atque ni- 

 fus , quo luna manifefto terram verfus impelHtur , talem 

 vim attradiuam in terra euincebat : funilique modo mo- 

 tus fatellitum louis et Satimii , hos planetas vi attradiua 

 praeditos efle docebant. Denique ex phacnomenis aeftus 

 marini clariftime apparebat , vti terra lunam ad fe attra- 

 heret , ita vicilfim terram cundasque eius partes a hina 

 attrahi. Cum igitur hoc modo euiciftent omnia corpora 

 mundi fe mutuo attrahere , eandem vim ad omnia prorfus 

 corpora extendere (unt conati , atque adeo attradlionem 

 proprietatibus materiae adnumerauerunt ; quae vltima con- 

 clufio , vti nimis eft temeraria , ita quoque praecedentis 

 latiocinii vim non infringit , neque fummum v(um , quem 

 Philofopliia Neutoni Aftronomiae affert , fufpedum red- 

 dere debet. Cum enim reliqua omnia obferuationibus et 

 indubitatis argumentis fint confii-mata , hoc foio excepto, 

 quod attradio fit proprietas materiae effentiaiis , dubitarc 

 profedo noja licet , quin omnia corpora mundi reuera ad 



