DE MOTF mnORVM LVKAE 3P3 



xima caligine involuta , tnm imprimis ea , quae de 

 motu lineae nodorum et de yariatione inclinationis ad 

 eclipticam difleruit , non "vbique rigorem geometricum 

 prae fe ferre videntur. Qiii autem poft Neutonum huie 

 eidem negotio le applicuerunt, non folum non vlterius 

 funt progreiTi , led ne id quidem fere pracftiterunt , in 

 quo Neutonum latis feliciter praeuntem habuerunt. 



§. 4. Saepenumero quoque iple iftum laborem ten- 

 taui , lemper autem calcuh taediofiftimi difficultates me 

 vel deterrucrunt vel impediuerunt , quo minus faltem 

 Neutonum affequerer. Neque vero tum adhuc ad di- 

 fcrepantiam orbitae lunaris ab ecliptica refpexemm , ne 

 ftatim ab initio obftacula nimis augerem , hincque mihi 

 quidem red:e coliigere viliis liim , fi ipfius plani , in quo 

 luna fertur, mutabilitatis rationem in calcuhim mtroduce- 

 re voluiliem , laborcm penitus infuperabilem proditurum 

 fuifle. Methodus autem , qua tum temporis eram vfus, 

 impedimenta non mediocriter muitiphcabat , refolutis enim 

 viribus lunam vrgentibus, quemadmodum vulgo fieri fo- 

 let , in tangentiaies et normajes , ex illis celeritatis hinae 

 vel incrementum ve] deci-ementum , ex his vero curua- 

 turam orbitAe inueftigaui ; ficque ad aequationes fum 

 dedudus differentiaies , quae non folum iutcgratu erant 

 difficiUimae , fed etiamft integrari faci!e potuiffent, tiimen 

 adhuc longilfime a perfcda et commoda motus determi: 

 natione fuiflent rcmotae. In aftronomia enim neque i- 

 pfa kinae celeritas , neque cuniatura viae , in qua incedit, 

 per fe defideratur , fed calculum ita accf)mmodari opor- 

 tet , vt ad quoduis tempus , pundlum coeli , in quo Ju- 

 Tom. I. D d d na 



