4-0» JDE MOW NOWRVM LVNAE 



tuaDtiir,prodibunt tres aequationes inter quatuor variabllc S 

 T. v. p et q. quarum ope ternae ex quarta definiri pote- 

 runt. Praeterea autem ex his tkmtntomm dXydj ctiiz 

 \aloribus notari oportet , fbre fummam quadratorum eo- 

 rundem dx' ■-\-dy' -^dz—-dv -\-<u dp" -\-v dq* cof. p'\ 

 quae formula nouae aequationi ex primo inuentis tribus 

 aequationibus eruendae inferuit. Si tnim prima per dx 

 fecunda per dy et tertia per dz multiplicetur ob a"</a:-H 

 jdj~i- zdzzn^dv habebimus hanc aequationem 



idxddx-t-7dyddy~^-dzddz d.(dv^-i-v^d-).''-^v*dq'cof.p*) 



Eft "vero dx cof r-i-dj(m.r~dv cof p cof s - vdp Tm.p 

 cof s-vdqcoipCm s quae cum fuperioribus coniundla in- 

 ■veftigationem orbitae lunaris faciliorem reddet. 



17 Qiioniam \ero hic non tam motus hinae i- 

 pfos , quam lineae nodorum motionem et inclinationis ad 

 eclipticam variationem indagare conftitui , hae duae res 

 imprimis mihi erunt confiderandae. Dum igitur luna or- 

 bitae fuae clementum E e percurrit , fit reda G ^ 

 linea nodorum , feu interfedio plani echpticae et plani 

 per punftim G et ekmentum Ee produdi : voceturque 

 angulus A G ^ := Cp. Porro ex M ad G ^ ducatur 

 normahs M Q^ iundlaque EQ^ erit angulus EQ^M incU- 

 nationi orbitae lunaris ad eclipticam aequalis, Sit igitur 

 ifte anguhis EGMzr ^ ; atque ob angulum ^GMzz^ 

 — (J) , erit M Q_— 1; cof p{m {q—(p) et G (^— v cof p 



col[q-(^) : vnde fit ^—^^^(^^(^ = tang- ^» 



feu tang. Oi^jT^-f^^^ip^. Qiioniam vero pofitio lineae 



nodo- 



