DE MOTV NODOEFM LFNAE 421 



tet anomViiam mediam folis ad lociim nodimedium, ad- 

 di debet angulus ex ifta exprcffione *"'"- oriundus; fic- 

 que haec aequatio ab apogaeo folis vsque ad perigaeum 

 6x addenda , a perigaeo autera ad apogaeum rubtrahenda. 

 Haec aequatio ergo fit maxima, fi anomalia media folis 

 fit 90°, vel 270", tumque ob nzzo, o 1690 et XnziS, 

 3685, valebit 586^^ feu 9^, 4.6^^ pro aliis autem ano- 

 maHis decrefcit in ratione earum finuum. In tabulis Le- 

 adbetteri haec aequatio finui anomahae mediae folis pro- 

 portionalis quoque occurrit, maxima vero aequatio ibi 

 €ft tantum ^^^, 50^^, a noftra deficiens 16''^. 



§, 28. Secunda aequatio ^^1— proportionalis eft 

 fmui anomaliac excentricae feu mediae lunae, quae fi ab 

 apogaeo computetur, liibtrahi debet a loco nodi dum lu- 

 na ab apogaeo ad perigaeum progreditur, dum autem a 

 perigaeo ad apogaeum reuertitur, addi debet. Maxima 

 aequatio hinc oriunda eft tantum 18^'', et hancobrem in 

 calculo aftronomico fine {enfibili errore praetermittitur , ne- 

 que etiam eius mentio in vllis tabulis aftronomicis occurrit. 



^. 29. Tertia aequatio oritur ex termino "'(xlx^r^^ 

 (i— ^ — jf)^) ac propterea proportionalis eft finui duplae 

 diftantiae lunae a fole, flibtrahatur fcilicet locus folis a lo- 

 co lunae , et difFerentia duplicata dabit eum angulum , 

 cuius finui haec aequatio eft proportionalis. Haec ergo 

 aequatio erit maxima in odantibus, atque tum valebit 

 475 feu7^, 55''^, ex qua pro reliquis afpedibus aequatio- 

 nes facile definiuntur. Ceterum a nouilunio vsque ad 

 primam quadraturam haec aequatio debet fubtrahi , indeque 

 ad oppofitionem addi , porro transeundo ab oppofitione ad 



G 2 g 3 quadra* 



