422 DE MOTV NODOBP^M ITNAE 



quadratiirflm iterum debet fubtrahi, et ab vltima quadra- 

 tura ad coniundionem addi. Vel breuius hoc modo : 

 dum luna a fyzygiis ad quadraturas procedit, haec aequa- 

 tio debet fubtralii , dum autem luna a quadraturis ad fy- 

 zygirs tranfit , debet addi. Occurrit quidem in tabuHs 

 Leadbetteri aequatio fub hoc nomine, quae finui duplae 

 diftantiae fohs a luna eft proportionalis , cuius maxima 

 corredio ell i", 45'', o^''. Verum haec aequatio confiin- 

 di videtur cum fequente , quae a diftantia folis a nodo 

 pendet ; vt mox videbimus. Praetermittitur ergo vulgo 

 haec aequatio , etfi ea locum nodi ad 8^ fere mutare 

 poflit. Verum quoniam haec aequatio in fyzygiis, vbi 

 locum nodi quam accuratiflime nofle oportet , euanefcit, 

 in reUquis autem occafionibus locum lunae non fenfibili- 

 ter afficit , error ex eius praetermiffione oriundus nori 

 fentitur. 



§. 30. Qimrtam aequationem nodi lunae fiippedi- 



tat ifte terminus , =^ ,^ — ^ ( ^ - 7x - ,-xx ) , cum quo 

 ob fimilitudinem nominis ifte j^{m.^{r—(P) coniungi 

 poteft : quia ambo a diftantia folis a nodo pendent, pri- 

 or quidem ab eius duplo , alter ab eius quadniplo. Huius 

 aequationis pars prior , poftquam fol a nodo eft progref- 

 fiis vsque ad nonagefimum gradum , debet addi , a no- 

 nagefimo vero gradu vsque ad fequentem nodum, aequa- 

 tio debet fubtrahi , maxima autem fit aequatio dum fol 

 a Hnea nodorum angulo 45° diftat •, tumque eft 5449''' 

 feu 1°, 30^, 49^^ , cum qua aequatione fine dubio con- 

 funditur ea, quam Leadbetter refert ad diftantiam lunae a 

 fok. Altera pars huius aequationis , quae cum priori in 



eadem 



