• m MOTr noDORm lvnae ^.aa 



cadem tiibula compreheiKli poteft , addi debet a tranfitu 

 foiis vel a nodo -vel a quadrato nodi vsque ad 45°, re- 

 liquis calibus fubtrahi : raaxima autem eft dum fol vel a 

 linea nodorum vel a reda illam normahter lecante di- 

 ftat anguio 22°, 30^, hocque cafu eft i^, 21''^. 



§. 31. Quinta aequatio petenda eft ex tefminaf 

 "^' \'\')!,' ^'^^ ( I — j^ - :^) ideoque pendet a diftantia lunae 

 a nodo et quia finui huius duplae diftantiae eft proportio- 

 nalis , dum luna a nodo recedit vsque ad maximam in- 

 clinationem, ad locum medium addi debet , a quadnito 

 autem nodi vsque ad ipfim lineam nodorum debet fub- 

 trahi. Maxima autem fit haec aequatio , dum luna a 

 linea nodorum angulo femiredo diftat , quo cafii eft : 

 6'', 58^''. Cum. igitur hae tres vltimae aequationes , fi 

 fingulae fiant maximae , coniundim conftituant 1°, 45'', 

 42'''' , verifimile eft eas in tabulis Leadbetteri , in vni- 

 cam fub titulo duplae diftantiae folis a luna elTe colledas, 

 qui error tolerari polfet , fi modo ifti tabulae titulus du- 

 plae diftantiae folis a nodo praefigeretur ; quoniam ae- 

 quatio hinc oriunda eft maxima. Ceterum plures aliae 

 aequationes infuper huc adduci pofTent, quae autem, quo- 

 niam tantum in minutis lecundis ,merito praetermittuntur : 

 cum ipfa formula difTerentialis et integratio iam fit ita 

 comparata , vt ad veritatem tantum proxime accedat , ibi- 

 que iam minuta fecunda fint negiecfla. Hancobrationem 

 hic quoquc corredio ex anomalia media lunae refukans 

 tuto omittitur , reliquae autem quatuor aeqnationes necef- 

 fario retinentur •, quoniam locum nodoriim ad plura m~ 

 fluta prima mutare valeut. Ex his quatuor corredionl- 



bus> 



