+ 2 8 ->S3| (O) |c|.- 



QVANTVM MOTVS TERRAE 



A LVNA PERTVRBETVR ACCVRATIVS 

 INQVIRITVR. 



AVCTORE 



l^onhardo Eulero. 



§ I. 



Cum lunn pcrpetiio ad terram vrgeatur , quaecunquc 

 huius foUicitationis fit caufa , necefle eft vt terra 

 Cmili quadam vi verfus lunam nitatur. Si enim fol , a 

 cuius vi motus lunae maxime perturbatur , e medio tol- 

 leretur , atqne terra cum luna tantum in vniuerfo relin- 

 queretur , dubium eft nuUum , quin terrae et lunae com- 

 mune centrum grauitatis vel quiesceret , vel vniformiter 

 in diredum progreflurum eflet. Hinc dum luna circa ter- 

 ram reuolueretur , vtriunque corpus fimili quodam motu 

 circa centrum grauitatis gyraretiur ; atque , fi vires tene- 

 ant rationem reciprocam duplicatam diftantiarum, tam ter- 

 ra quam luna in fe<Sione coniai alterum focum in communi 

 grauitatis centro habente , moueretur. Sin autem tam ter- 

 ra quamluna motu omni priuaretur , reda ad fc inuicem 

 accederent , ct in communi centro grauitatis conuenirent. 

 Vnde fequitur vires accelerantes , quibus terra et luna fol- 

 licitantur , ipfis horum corporum maflis reciproce fore 

 proportionales , ita vt vis , qua luna ad terram accelera- 

 tur , fe habitura fit ad vim, qua terra viciflim ad lunam 

 concitatur vti inaflTa feu quantitas materiae in terra con- 



tentae 



