DE ABERRJTIOm EIXAWM 449 



y) Hic Angiilus A (fiue tangens antea inuenta) liib- 

 tnihcndus eft a longitudine ftellae adiedis 3<5o gr. 

 ad longitudinem (fi alias fubtradio fieri nequit) yt 

 habeatur locus folis M quo apparens declinatio erit 

 jjul/a, cui fi addantur 6. figna , dabitur alter locus N 

 in quo aberratio iterum erit nulla. 



Tribus fignis ante et poft hunc locum M. aberra- 

 tio eft maxima, fecundum praecedentem determinatio- 

 nem. §. (3. e. g. 



Pro Lyra 1739. 



\ ^ "^ ^??locus O vbiaberr. eft nulla ^'^' P^^" 

 q5 3 4 5 /S 27. lun. 



y, noc. O vbi aberratio eft maxima 



25. Mart verf auftrum 

 Sc. quia angukis A, erat acutus pariter ac ang. E, et 

 ftella verfibatur in figno afcendente % poft tria fi- 

 gna vbi aberratio erat nulla , vti hic in Y , ftella 

 maxime remota eft a polo boreo , qui eiusdem 

 nominis eft cum latititudiiie ftellae. 

 $) Tandem fiat anaiogia : 

 Ft finus anguli A ; 

 Ad finum anguli E t 

 Ita fmus '2.0" ^ 



Ad maximam aberrationem declinationis apparen- 

 tis a vera. 

 Hac aberratione maxima pro 90'. inuenta , eius ca- 

 piatur dimidium pro 30°. 

 Tom. I. L 1 I Ej 



