6 ->^i ) O ( |c^w 



quibiis ea imulicari \idetur , euolutio , cum neii- 

 tram partem fcorfim ne ad arcus quidcm circulares 

 vcl logarithn os rcuocare liceat , polliceri mcrito 

 \idebatur. En igitur dircdam mcthodum camqiie 

 fublHtutionibus et rublidiis anaiyticis notatu maxime 

 dignis funiatam , qua propofitae aequationis intcgra- 

 le cruitur cum priori pcrfcde congruens , quae 

 cum , fublatis difacultatibus potioribus , dubium non 

 {it , quin excoli poflit \berius ct ad brcuitatcm ma- 

 gis concinnam reduci , ad promouendos analyleos 

 fincs plurimum momenti continere merito eft cen- 

 fenda. 



n. 



pe Arcubus curuarum aeque amplis 

 eorumque comparatione. 



Au£lorc L. Eulero pag, 17. 



Amplitudo curunrum cffuitialcm maximeque i;-!o- 

 reum ad exprimcndam curuarum naturam cha- 

 raclerem fu ppeditat ; \ocatur autem curuac ampli- 

 tudo ilte arcus , qucm ducfiae ad \tramque dati ar- 

 cus extremitatcm tangcntcs et ad mutuam \sque 

 interfeclionem continuatae intcr lc conllituunt. Da- 

 ta fcilicct intcr nrcum x et hunc angulum Cp) ae- 

 quatione diffcrcntiali , tota curuac natura commo- 



dinime 



