amplitudiiiis arcus iiitcr fe fuiu acquales. Qiiae ta- 

 incn cuni fint differentialcs , ipfac curuac nltjebrai- 

 cae , praecipue fimpliciorcs , quac problemati fatis- 

 faciant , fatis difficuker inde defiuiuntur. Pcroppor- 

 tune nutem ct ad infignc analvlcos incrcmcntura 

 accidit , \'t 111. Audor radios ofculi harum curua- 

 rum contemplatus obferuarct , arcus in hifcc curuis, 

 quorum cadem ert amplitudo , non aequalcs modo , 

 led et fimiles cffe :, quae noua proprictas gencralem 

 fuppeditauit mcthodum , ad acquationes vniuerfales 

 pro omnibus eius naturac curuis algcbraicis expcdite 

 perucniendi. Cum ■vero in ipfa argumcnti cuolu- 

 tione appareat , amplitudincm a ita affumi dcbere , 

 vt eius mcnfura ad angulum rcdlum rationalcm ra- 

 tionem tcncat ^ methodus propofita pcr adplicatio- 

 nes ad cafus particulares , pontndo a— ctt^ ti^ Itt^ 

 ^ tt; I TT^ 5 TT . . . . j. 2Tr ita cft; ilhiltrata, vt ni- 

 hil amplius in ardua hac quacfiione polfit defidcrari. 

 Deniquc vt moncatur operae pretium efl: , etiam 

 hoc cxcmplo dcclarari , quantum cx confidcrationi- 

 bus Gcomctricis in Analyfin emoUimcnti rcdundtt , 

 quamquc idonea patcat Gcomctris ad hoc quoque 

 artificium attcntis Analyfin nouis inucntis amplifi- 

 candi occafio. 



III. 



i 



