30 DE ARCVBVS CVRVARVM 



amplitudinem propofitam — ct, atque curua \ltra 

 F ita protC!id;uur , vt arcus FN fimilis ct acqu-alis 

 fit arcui AM, tum fumto arcu FN acquali arcui 

 AM, tam cius longitudo MFN a;qual;s crit arcui 

 AMF, quam cius amplitudo MLN acqualis atti- 

 plitudini AEF~a. Qiiirc ad problema refolucQ- 

 dum fufficit eiusmodi curuas inucrtigare , quac vltra 

 arcum AF cuius amplitudo ert ~a ita continucn- 

 tur , vt p-)rtio continuaia FN fimilis et aequalis fit 

 ipli curuae AM. 



ip. Siue i^itur curua ad axcm AE fuic ad 



axcm FE rcfcratur eadem prodire dcUt aequatio 



intcr coorJinatas ; vcrum fi rcda FE inacqualis 



fucrlt r.dac A E hinc quacdam dilparitas nafcitur , 



\t arcus FN non acque ad pundum E refcratur , 



atquc arcus A M co rcftrtur : commoditas autem 



analyfcos poftuLit , vt pundum. i i calculum intro- 



ducatur , ad quod arcus fimiles AM ct FN a:qua- 



Tab. I. litcr refcrantur. Vt igitur tale pundum inucnia- 



[F»S- 3- rnus , pcr data tria punda A , E tt F circulum 



defcribamus AEF, tiusjue arcu AEF bifcdo in 



C, erit C hoc pundum quod defidcramus. Cum 



enim anguli CAE ct CFE fint acqualcs , arcus 



AM et FN aequaliter refcruntur a.l rccftas AC et 



FC, ct quia FCrrAC, liorum arcuum quoque 



par efl: rclatio ad punc^uim C , quod idcirco cen- 



trum fimilitudinis app.llari potcfl. Quin ctiam 



angulus ACF. , ctfi lincne CA et CF in curuain 



non funt r.ormakb , lcd quia fimiliicr ad cam lunt 



incli- 



