CVRVARVM. 4:7 



intc^rat^o algcbraicam rclationcm intcr ambas varia- 

 biles X ct y pnubct , proptcrca quod hacc acqiuitio 

 integrata cum ipfa acqiiationc canouica coniienit. 

 Quiii etium dico, acquatioiiem canonicam non (olum 

 caium partxularcm intcgralis pracbcrc , cuiusmodi 

 c.iliis faepc acquationibus maxime complicatis (atis- 

 faciunt , fed eam adeo intcgralc eompletum fccun- 

 dum omnem extcnfioncm cxhibere. 



9. Ad hoc odcndcndum , in quo fme dubio' 

 fumma \is huius intcgrationis agnoCci dcbet , notaflTe 

 fuliidt in aequatione canonica vna conftante p!us 

 coitincri quim in acquatione diffcrcntiali. Vidi- 

 mus enim aequationem. canouicam quinque iniiol- 

 vere conflanrcs arbitrarias ; 7nde examinemus, quot' 

 huiusmodi conflantes aequatio diffcrentialis comple- 

 ftatur. Manifeftum autem eft eam huiusmcdi ha> 

 bere fbrmam :: 



'*'»: r gy _ 0, 



in qua quidcm ctiam quinque conftantcs A, B, C, 

 D, E ineffe vidcntur : vcrum euidens eft, >'nam- 

 quamquc pcr diuifioncm tolli poffc , ita Tt re ve- 

 ra quatuor tantum inefle fint rcnfcndae. Quare 

 cum aequatio intcgralis qumciue contineat , vna ar- 

 bitrario noitro relinquitur , quod eft raanifeftum in- 

 dicium inte§rah's complcti. 



10. Vtcunque autcm ifti quinque cocflicientes 

 A, B, C, D, E fe habeant , fempcr coeffic-entes 

 aequationis canonicae iis conformitcr ita definiri 



poffunt, 



