PERTVRBATI PLANETARVM". 135 



Kx his rcfolutio trianguli fphaerici rcclanguli NYZ 

 dat 



fni.Z Yrzrrin.o-fm.w et tang. N Yrrtang.crcof. « 

 prorfus vt antc. 



IV. 



Qiuimuis autcm tam lincti nojorum, quam in- 

 clinatio fit v.iriaDilis ; tamcn quia ambo punifta Z 

 ct z ad idcm planum NAZ pertincnt , per diffe- 

 rcntiationem a pun(fto Z ad xr p:rueniri debet , 

 ctiamfi angulus BAN — ^4^ ct inclinatio o) pro 

 conQantibus habcantur , dum fcilicct angulus NAZrcr 

 angulo clcmcntari ZAz~d(P crcsccrc fumatur vt 

 fit d<7^(f(p. Dcinde vero ctiam per ditfcrentiatio- 

 ncm ad idcm puniflum z pcrueniri ncccffe eft , fl 

 tam linca nodorum, quam inclinatio variabilcs fta- 

 tuantur , quoniam pun(flum z quoque ad orbitam 

 variatam pcrtinere dcbct, hic vcro non amplius dif- 

 ferentialc df ipfi d(p acquale eft ponendum,fcd ipfi 

 proprius valor e(l tribucndus , qui fimul ab orbitae 

 mutationc pcndct. Cum igitur haec duplex diffc- 

 rcntiatio eodem perduccre debcat , aequationcs hinc 

 adipiscemur , quibus ccrtae relationes inter variatio- 

 ncs in orbita ortas definiuntur , quae in fcquenti 

 calculo maximum oraeftabunt vfum. Ncque vero 

 hoc Iblum in differcntialibus ipfirum coordinatarum 

 locum habet , fed etiam quantitatum inde deriuata- 

 rum, cuiusmodi funt : 



X coj (Tcoy .vj» ca/.ojfin.vJ< Y t ef. r f in. <i> toj.oicoj.^ 



Z — jtn.vjin.u /in. d» ^^ Z — Jirt . r /m. ui I" Jin. w 



qua- 



