PERTVRBATI PLANETARVM. 137 



VIII. 



Hinc igitur primo difcimus variationem in 

 incliniitione orbitae orram rt^u rcmper ita pcndcre a 

 ■variationc lineae nodorum (i\[j vt fit </(jJ— ^alg. - f ; 

 fcu incrcmcntum inclinationis fc habcbit ad promo- 

 tioncm lincac nodorum , vt finus inclinationis ad 

 tangcntcm argumcnti latitudinis j vnde fcqucntia coa- 

 lcClaria dcducuntur : 



r. Si argumentum latitudinis (t fit vel nul- 

 lum vcl 6' \bi latitudo eft nulla , lineam nodorum 

 quielccrc , quantumuis intcrca varietur inclinatio. 



2°. Si argumentum latitudinis cr fit vcl 3* 

 vcl 9', fcu tang.cr~cN3 vbi latitudo cil maxima, 

 tum inclinationcm nullam mutationem pati^ quan- 

 tumuis intcrea linea nodorum vcl progrcdiatur vel 

 regredi.itur. 



3°. Si argumcntum latitudinis cr vcl intra li- 

 mitcs o^ ct 3' vcl intra 6^ ct 9^ continetur , hoc 

 eft dum latitudo crescit , tum inclinationcm oj cres- 

 cere, fiquidcm linea nodorum progrediatur , fin au- 

 tein rcgrediatur , inchnationcm decresccre. 



4°. Si argumentum hititudinis cr vcl intra li- 

 mites 3* et 6* vel iutra 9' et 1 2* continctur , hoc 

 ell dum latitudo decrefcit , tum progrcdicntc linca 

 nodorum inclinationem unminui , ea vcro regredien- 



te augcri. 



Tom.XII.Nou.Comm. S IX. 



